róg

nafnorð, hvorugkyn

Merkingar

n. in mod. usage rógr, m.; thus, með ríkan róginn mest, Bs. ii. 493, in a poem of the 16th century; originally vróg: [Ulf. wrohs = κατηγορία; A. S. wrôht; Germ. räge]:—a slander, Hom. 85, Eb. 60 new Ed.; hróp ok róg, Ls. 4; þungligt, geysiligt róg, Gd. 29, 33; berask róg milli, Am. 95; róg íllra manna, Eg. 55; hvert etni þeir hüfðu í um rógit, 59; bera róg þetta fyrir konung, 576; svá fremi skaltú rógit í frammi hafa, Nj. 166; Haraldr lét drepa Þórólf af rógi Hildiriðar-sona, Landn. 55; engi á sök á sönnu rógi, Gþl. 196.

II.
in poetry, strife; aldar róg þat hefir æ verit, Hm.; vera e-m at rógi, to be the cause of contention, Hkv. 2. 26, Sky. 2. 5; róg Niflunga, the strife of the Niebelungs, i. e.gold, Bm.; fé veldr frænda rógi, Rkv.; háligt róg, warfare, Orkn. (in a verse); leiða nær rógi, to lead into contention, Hðm.; hjör-róg, málm-róg, = war, Lex. Poët.: as also in many compds, róg-álfr, -apaldr, -birtingar, etc. = a warrior; róg-eisa, -geisli, -linnr, -ský, = a weapon; róg-leikr, -stefna, -þing, = a battle: róg-örr, -starkr, mighty in war (in a Runic inscription in Denmark), epithets to a warrior; róg-segl, a ‘war-sail,’ i. e. a shield, Vellekla; róg-þorn, a ‘war-thorn,’ either a warrior or a weapon, Akv.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.: hvorugkyn (e. neuter)
mod.: modern.
m.: karlkyn (e. masculine)
Ulf.: Ulfilas.
A. S.: Anglo-Saxon.
Germ.: German.
Ed.: edition, editions, edited.
i. e.: id est.
etc.: et cetera.

Tilvitnuð rit

Bs.: Biskupa sögur. (D. III.)
Hom.: Hómilíu-bók. (F. II.)
Eb.: Eyrbyggja saga. (D. II.)
Ls.: Loka-senna. (A. I.)
Am.: Atla-mál. (A. II.)
Eg.: Egils saga. (D. II.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Landn.: Landnáma. (D. I.)
Gþl.: Gulaþings-lög. (B. II.)
Hm.: Hává-mál. (A. I.)
Hkv.: Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
Bm.: Bjarka-mál. (A. II.)
Orkn.: Orkneyinga saga. (E. II.)
Hðm.: Hamðis-mál. (A. II.)
Lex. Poët.: Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Akv.: Atla-kviða. (A. II.)