reiðask
sagnorð
d, qs. vreiðask, [Dan.-Swed. wredes], to be wrath, angry, absol. or with dat.; reiðask e-u or e-m, þá reiddisk Höskuldr, ok var fátt um með þeim bræðrum nökkura hríð, Nj. 2; reiddisk Gunnarr þó fyrir yðra hönd, ok þykkir hann skapgóðr, 68, Ó. H. 167: r. við e-t, Eg. 51, Grág. ii. 146, 147; ef maðr er við þat reiðandi, Sks. 625: r. e-u, Fms. i. 59; konungr reiddisk orðum hennar, vi. 4; r. e-m, fyrir þat reiddusk heiðingar Friðreki biskupi, 268; at eigi reiðisk þú oss, 623. 33.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- qs.
- quasi.
- absol.
- absolute, absolutely.
- dat.
- þágufall (e. dative)
Tilvitnuð rit
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)