Yrða

rokkr 1

nafnorð, karlkyn

sjá einnig rokkr 2 nafnorð, karlkyn

m. [Germ. rocken; Old Engl. rock], a distaff; sat þar kona sveigði rokk, there sat a lady twirling a distaff, Rm. 16 (yet spinning-wheels are said to have been first used in the 17th century); Katla spann garn af rokki, … þeir tóku rokkinn ok hjuggu í sundr, Kb. 32, 33 new Ed.: a popular riddle on the distaff by Stefán Ólafsson, Þrífættr piltr, þrifinn ok vandstilltr, Snót (1866). rokk-snælda, u, f., etc.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
Germ.
German.
Engl.
English.
Ed.
edition, editions, edited.
f.
kvenkyn (e. feminine)
etc.
et cetera.

Tilvitnuð rit

Rm.
Rígsmál. (A. II.)
Kb.
Konungs-bók. (B. I, C. I, etc.)
Snót
Snót, poems.