rokkr 1
nafnorð, karlkyn
sjá einnig rokkr 2 nafnorð, karlkyn
m. [Germ. rocken; Old Engl. rock], a distaff; sat þar kona sveigði rokk, there sat a lady twirling a distaff, Rm. 16 (yet spinning-wheels are said to have been first used in the 17th century); Katla spann garn af rokki, … þeir tóku rokkinn ok hjuggu í sundr, Kb. 32, 33 new Ed.: a popular riddle on the distaff by Stefán Ólafsson, Þrífættr piltr, þrifinn ok vandstilltr, Snót (1866). rokk-snælda, u, f., etc.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Germ.
- German.
- Engl.
- English.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- etc.
- et cetera.
Tilvitnuð rit
- Rm.
- Rígsmál. (A. II.)
- Kb.
- Konungs-bók. (B. I, C. I, etc.)
- Snót
- Snót, poems.