ruð
nafnorð, hvorugkyn
n. a clearing in a wood; hann lagði á þat kapp mikit, at ryðja markir ok byggja aptr ruðin, Hkr. i. 45; sá er á ruði býr, skal kalla til bónda, Gþl. 485, D. N. iii. 120: freq. in Norse and Dan. local names,-röd and -rud, Hille-röd, in Denmark; Villinge-rud, Linde-rud, in Norway; Orme-rod, in North England; these names, however, were in olden times not so frequent as at present, see Munch’s Norg. Beskr.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- freq.
- frequent, frequently.
- Dan.
- Danish.
Tilvitnuð rit
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)