Yrða

söngr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m., old dat. söngvi, later söng; gen. acc. pl. söngva: [Ulf. saggus, = ὠδή, συμφωνία; a common Teut. word]:—a song, singing, music: þeir lásu aptan-sönginn, varð söngrinn eigi greiðligr, Fms. vii. 152; strengjum ok allskyns söng, Skálda; fagrlig samhljóðan söngsins, Bs. i. 240; syngja með fögrum söng, El. 21; fugla-s., a bird’s song; svana-s., a swan-song; söngvi svana, Edda (in a verse); vápn-s., a ‘weapon-song,’ clash of weapons, Akv.

  1. 2.

    a chanting, of Ave Marias, etc.; heita föstum, fégjöfum ok söngum, lítið varð af söngum, Skíða R.; yfir-söngvar, Bs. i. 242: lága-s., q. v. (in the mass); tví-s., q. v.

  2. 3.

    a song, lay; ok er þessa næst upphaf sanganna (gen. pl. sic), Str. 1; með kveðskap ok söngum, Bret. 48; man-söngr, a love-song; Grotta-s., the name of a poem, Edda 79, (ljóð þau er kallat er G.); söngs-íþrótt, music, Clem. 33. söngva-dikt, n. a song, composition, Stj. 560.

  3. B.
Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
dat.
þágufall (e. dative)
gen.
eignarfall (e. genitive)
acc.
þolfall (e. accusative)
pl.
fleirtala (e. plural)
Ulf.
Ulfilas.
Teut.
Teutonic.
etc.
et cetera.
q. v.
quod vide.
n.
hvorugkyn (e. neuter)
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Skálda
Skálda. (H. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
El.
Elis saga. (G. II.)
Edda
Edda. (C. I.)
Akv.
Atla-kviða. (A. II.)
Str.
Strengleikar. (G. II.)
Bret.
Breta sögur. (G. I.)
Clem.
Clements saga. (F. III.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)