Yrða

saltkarl

nafnorð, karlkyn

salt-karl

m. a salt-carle, one who burns salt, as the humblest and poorest occupation, Eg. 14, Fms. vi. 9, Fas. ii. 499, D. N. ii. 292, v. 286: a salt-boiler, salt-vat. Ám. 35 (cp. jarnkarl, skeggkarl).

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
cp.
compare.

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
D. N.
Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
Ám.
Auðunnar-máldagi. (J. I.)