Yrða

sannan

nafnorð, kvenkyn

or sönnun, f. a proof, argument, Edda 127, MS. 655 ix. B. 2; til sönnunar síns máls, Fas. ii. 533, freq. in mod. usage: an assertion, confirmation, Stj. 3.

COMPDS: sönnunar-dæmi, -mark, n. evidence, Greg. 73, Stj. 203. sönnunar-maðr, m. = sannaðarmaðr, Grág. ii. 409, Nj. 241; hafa sönnunarmann sögu sinnar, Rd. 238. sannanar-orð, adj. an epithet, Edda (Ht.) 122. sönnunar-vitni, n. = sannaðarvitni, Eg. 344, v. l.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
MS.
manuscript, manuscripts.
freq.
frequent, frequently.
mod.
modern.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)
n.
hvorugkyn (e. neuter)
m.
karlkyn (e. masculine)
adj.
lýsingarorð (e. adjective)
v. l.
varia lectio.

Tilvitnuð rit

Edda
Edda. (C. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Greg.
Gregory. (F. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Rd.
Reykdæla saga. (D. II.)
Ht.
Hátta-tal. (C. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)