sauma
sagnorð
að, [Dan. sömme; Swed. sömma; cp. Engl. seam]:—to sew; sauma e-m klæði, Fb. ii. 438; hann tekr sér núl ok þráð, ok saumar, Karl. 149; sátu þær þar ok saumuðu, Gísl. 15; var saumat í horn um hálsinn, Eb. 240; líkit var sveipat en saumat eigi um, 264; s. á nisting, Glúm. 343; kyrtill svá þröngr sem saumaðr væri at honum, Nj. 214; s. at e-u, to stitch, K. Þ. K. 88; s. at höndum sér, Bs. i. 453; klæði ný-saumat, Orkn. 182; gull-saumaðr, id.; silfr, þat var þar saumat í, Fms. viii. 106; s. fyrir hrút (to prevent the ram from covering the ewes), Grág. ii. 311.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- cp.
- compare.
- Engl.
- English.
Tilvitnuð rit
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)