Yrða

saurr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m., dat. sauri and saur; [remains with an inserted spurious k in Swed. skör-agtig = lewd, skör-lefnad = lewdness; cp. the derived words seyra and súrr]:—mud; var á róta mikil svá at ekki stökk saurr af jörðu, Bs. i. 334; jarðar-s., loam, Barl. 112; hlaupa í saur, to dabble in mud, Fs. 68; hann kvaðsk eigi vilja reiða eptir sér saur. 51; at engi saurr stökkvi af hestum yðrum ok; á konunginn, Sks. 365.

  1. 2.

    dirt, excrements; eða hrindr maðr honum í vatn eðr í hland eðr í mat, eðr í saur, ok varðar þat allt skóggang, Grág. ii. 132; í sauri, 328; sem hann hefði í saurnum laugask, Fas. ii. 332; ausask sauri á, to throw dirt at one another, Bjarn. 33; fugla s., Stj. 620; saur ok fúlindi, Mar., Stj. 383, 642, Karl. 320; s. í kviði manns, Hom. (St.):—metaph., synda s., Hom. 45; s. illra verka, Greg. 18:—as a nickname, Landn.

  2. II.

    in local names, Saurar, Saur-bær, esp. the latter is freq. in Icel. of sour soil, swampy tracts, Landn.; hence prob. also Sorö (mid. Lat. Sora) in Denmark; these local names shew the oldest sense ot the word, cp. seyra.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
dat.
þágufall (e. dative)
Swed.
Swedish.
cp.
compare.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
esp.
especially.
freq.
frequent, frequently.
Icel.
Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
prob.
probably.
mid. Lat.
middle Latin.

Tilvitnuð rit

Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Barl.
Barlaams saga. (F. III.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Bjarn.
Bjarnar saga. (D. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Mar.
Maríu saga. (F. III.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Greg.
Gregory. (F. II.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)