sindra
sagnorð
að, to glow, sparkle, like the slag in a forge; þat (the sword) var svá bjart at s. þótti af, Fb. i. 157, Fas. i. 371; þótti mér aldri soðit verða til fulls en sindraði ávallt ór, Þorst. Síðu H. 177; ok sindrar of allt land, id.; sindrandi járn, glowing iron, Sks. 204, Fms. x. 418.
Skammstafanir og tilvitnanir
Tilvitnuð rit
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Þorst. Síðu H.
- Þorsteins saga Síðu-Hallssonar. (D. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)