Yrða

sjálfala

lýsingarorð sjálf-ala

adj. ‘self-feeding,’ of cattle grazing without a shepherd; (fé) gékk þar öllum vetrum s. í skógum, Eg. 135; ef menn eigu vetr-haga saman er hross eða sauðir eða naut ganga s. í, Grág. ii. 325; er mér sagt gott frá landa-kostum, at þar gangi fé s. á vetrum, Fs. 20; má af því marka landa-kosti þá er í þat mund vóru, at féit gékk allt s. úti, 26, Landn. 47, v. l.; en er hann fór eptir fé sínu því er þar hafði s. úti gengit, 53.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)
v. l.
varia lectio.

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)