Yrða

skína

sagnorð

Merkingar

pres. skínn, Nj. 146; þú skínn, 623. 18: mod. skín (with a single n); pres. skein, skeint (mod. skeinst), skein, pl. skinu; subj. skini; part. skininn: [Ulf. skeinan = λαμπειν, ἐξαστράπτειν; common to all Teut. languages]:—to shine; sól skínn, Grág. ii. 170; nú skínn sól í sali, Alm.; sól skein sunnan, Vsp. 4; veðr var fagrt, skein sól í heiði, Ó. H. 216; geislar skinu, Ór. 60; er sólin skínn á, Nj. 146; s. með mikilli birti, Fms. i. 77: tne phrase, skína í jarteinum, 623. 18; or, s. jarteinum, of a saint, Bs. passim; ok er hann skein í þvílíkri dýrð, Fms. x. 231; þeim er skein í heims prýði, 656 A. ii. 2; heilög Krisini hefir skinit með björtum blóma, Bs. i. 237; skínanda klæði, shining, glittering clothes, of gold-embroidered stuff, Dipl. iii. 4, v. 18, Vm. 52, 55.

  1. 2.

    to glimmer, gleam; skínu við tólf spjót ok skildir nokkurir, Eg. 742.

  2. II.

    part. skininn, bleached, withered; skininn hross-hauss, Fas. ii. 300; hvítr ok skininn.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

pres.
nútíð (e. present)
mod.
modern.
pl.
fleirtala (e. plural)
subj.
viðtengingarháttur (e. subjunctive)
part.
lýsingarháttur (e. participle)
Ulf.
Ulfilas.
Teut.
Teutonic.

Tilvitnuð rit

Nj.
Njála. (D. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Alm.
Alvís-mál. (A. I.)
Vsp.
Völuspá. (A. I.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Ór.
Ólafs-ríma. (A. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Dipl.
Diplomatarium. (J. I.)
Vm.
Vilkins-máldagi. (J. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)