skap
nafnorð, karlkyn
skap-löstr
m. a fault in mind, temper or character, Fms. i. 33, Ó. H. 174, 175: depravity of mind, Sturl. i. 146.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)