skilning
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f. (in mod. usage skilningr, m.), a separation, division; einn Guð þrennr í skilningu, Hom. 146; Guð görði himna í skilningu, Eluc. 9; s. millum íllra hluta ok góðra, Sks 502; þær þrjár skilningar er einn Guð, Gþl. 40.
- II.
discernment, understanding, intellect, Barl. 23, 45; skilningar andi, Sks. 611; skilningar himinn, Fas. iii. 665; leiða til fullrar skilningar, Sks. 309 B; fá skjóta s. á e-u, Fms. i. 97: koma skilningu á e-t, Mar.; eptir honum hurfu margir menn í skilningu, Ver. 95; rétta skilning, kunna góða s. á e-u, Sks. 51, 493 B; mikla s. ok minni, Stj. 70; vit ok s., Skálda 169.
- 3.
sense, meaning; ek hefi hina s., at …, but I think, that…, Nj. 142; meðr annarri s., Stj. 53; þessor er ráðning ok s. draums þíns, 200; hann bauð þeim gæta hverja skilning þeir skildi á hverju hafa, Barl. 22; eigi skaltú þvilíka s. hafa á þessu máli, 45; án skilning þeirra orða, Anecd. 2.
- 3.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- mod.
- modern.
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Eluc.
- Elucidarium. (F. II.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Ver.
- Veraldar saga. (E. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Anecd.
- Anecdoton. (H. II.)