skjól

nafnorð, hvorugkyn

n. [Dan. skjul], a shelter, cover, Fms. iii. 112, xi. 36; in Icel. also used of any cover or hollow under a fence, a stone, or the like, where sheep seek shelter against storm and cold: the phrase, nú er fokit í öll skjól, all shelters are covered with snow, no refuge is left, the metaphor being taken from a snow-storm, Nj. 258; kirkja á fjöru-tigi sauða höfn í Múlafjall, ok skjól í Máríu-helli, Vm. 65; reka skal smala þaðan til skjóla í Vatns-hlíð jafnan er vill, Pm. 110; í mitt skjól ok húsa-skyggni, Stj. 121; flýja undir skjól e-s, Fms. i. 264; skjóta skjóli yfir, to give shelter, Ld. 40, Gísl. 40, Fs. 37: in mod. usage also, skjóta skjóls-húsi yfir e-n. skjóls-maðr, m. a shelterer, protector, 655 xxiii. 1.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.: hvorugkyn (e. neuter)
Dan.: Danish.
Icel.: Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
mod.: modern.
m.: karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Vm.: Vilkins-máldagi. (J. I.)
Pm.: Pétrs-máldagi. (J. I.)
Stj.: Stjórn. (F. I.)
Ld.: Laxdæla saga. (D. II.)
Gísl.: Gísla saga. (D. II.)
Fs.: Forn-sögur. (D. II.)