Yrða

skjótr

nafnorð, karlkyn

sjá einnig skjótr lýsingarorð

m. [Swed. skjuts = a post-horse; Ivar Aasen skjot]:—a vehicle, esp. a horse; hann segir honum at búinn var skjótrinn, Fms. iv. 35: in Sweden and Norway the word specially means the conveyance (skyds) of a public person or message as by law required, en sá sem fellir þenna skjót, K. Á. 22; ok sérliga um skjót sem ér erut mínum herra biskupinum skyldugir at lögum, N. G. L. ii. 336; farar-s., reið-s., q. v.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
Swed.
Swedish.
esp.
especially.
q. v.
quod vide.

Tilvitnuð rit

Ivar Aasen
Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
K. Á.
Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)