Yrða

skolli

nafnorð, karlkyn

Merkingar

a, m. the ‘skulker,’ a fox, Reynard, Edda (Gl.); esp. used in nursery tales and in games, e. g. skolla-leikr, the fox-game, blind-man’s-buff, in which every man in turn pats the skolli (the blindfolded man) on the shoulder, shouting, klukk, klukk, skolli minn, klukk, klukk! and then turns round; hann hleypr upp at selinu ok spurði hvárt skolli væri inni, whether the fox were in? Ld. 278, Sturl. iii. 218; hann gaf stór högg á dyrnar ok spurði hvárt skolli væri inni …,—answer, Inni er skolli ok ekki hræddr | bittu til þess að hann er klæddr, Safn i. 53: in the phrase, skella skolla-eyrunum við e-u, to turn a ‘fox-ear’ (deaf-ear) to a thing.

  1. 2.

    the evil one, a word used in swearing; hvaða skolli! skollans! hence in COMPDS: skollabrækr, skollahráki, skollafingr, skollaleikr, skollareipi, skollafótr, skollakál.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
esp.
especially.
e. g.
exempli gratia.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Edda
Edda. (C. I.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Safn
Safn til sögu Íslands.