skræma
sagnorð
Merkingar
d, [Swed. skrämma; Dan. skræmme], prop. to scare away; in the compd, af-skræma sig, to make a wry face; af-skræmast, to be disfigured.
- 2.
reflex., skræmdisk hann undan þeim tveimr, he extricated himself from the two, Fms. viii. 75.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Swed.
- Swedish.
- Dan.
- Danish.
- prop.
- proper, properly.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)