Yrða

skræma

sagnorð

Merkingar

d, [Swed. skrämma; Dan. skræmme], prop. to scare away; in the compd, af-skræma sig, to make a wry face; af-skræmast, to be disfigured.

  1. 2.

    reflex., skræmdisk hann undan þeim tveimr, he extricated himself from the two, Fms. viii. 75.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

Swed.
Swedish.
Dan.
Danish.
prop.
proper, properly.
reflex.
reflexive.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)