Yrða

skripta

sagnorð

Merkingar

að, to shrive, hear confession; gékk biskup til Ásbjarnar ok skriptaði honum, Ó. H. 118; sá maðr er skriptað var, K. Á. 148.

  1. 2.

    to enjoin penance; skripta e-m at vatnfasta, Sturl. ii. 252; skal biskup skripta henni af landi brott, N. G. L. i. 376.

  2. 3.

    to punish, in a secular sense, vóru sumir háls-höggnir en sumum annan veg skriptað, Fms. x. 96, v. l.; Annes bað þá Skotana at skripta Hrólfi, Fas. iii. 355, so in mod. usage in a comic sense.

  3. 4.

    to confess; skripta sínar syndir, Stat. 300.

  4. II.

    reflex. to go to confession; hann skriptaðisk við Sigurð djákn, Sturl. ii. 228; ok skriptaðisk síðan vandliga, Bs. i. 317: skriptaðr, part. shriven, K. Á. 22, Sturl. ii. 134.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

v. l.
varia lectio.
mod.
modern.
reflex.
reflexive.
part.
lýsingarháttur (e. participle)

Tilvitnuð rit

Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
K. Á.
Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)