Yrða

slökva

sagnorð

Merkingar

originally a strong verb, of which there remains only the part. slokinn; in all other parts weak, slökvi, slökði or slökti, slökt; in mod. terms usually spelt and sounded with double k (slökkvi), but less correctly; thus slecþi, i. e. slökði, MS. 625. 70; slökþ, Fms. x. 389; slækva, Barl. 135; but slökkva, Fb. i. 435, l. 34; and slecqua, 625. 70: a strong pres. indic. slökkr has, strangely enough, been restored in mod. language instead of slökkvir, which is always found in the vellums and old writers: [Dan. slukke; cp. Engl. slake]:—to slake, extinguish, esp. of fire; ganga frá sloknum eldi, Gþl. 377; ok var nú allr (the fire) kaldr orðinn ok slokinn, cold and slaked, Fms. xi. 35; Reginn slökkvir nú ljósin öll, Fas. i. 12 (slökkr Ed. from a paper MS.): jafn-skjótt sem þat er slökkt, Stj. 123; þótti mér slökt hit sætasta ljós augna minna, Nj. 187; svá sem vatn slökvir eldinn, 655 xi. 4; hón slökvir svá hans synd sem vatn slökvir eld, K. Á. 76; tekr sefvisk, kastar í ljósit ok slökvir þat, Gísl. 29; s. þrysvar eldinn, 7; þeir fengu eigi fyrr slökt, Fms. viii. 341; báru konur sýru í eldinn ok slöktu niðr fyrir þeim, Nj. 199: metaph., ætt öll farin ok slökð, extinct, dead, Fms. x. 389.

  1. 2.

    to slake, quench, of thirst; slökvir hann þorsta í munni hafðr, Hb. 544. 39; s. andar þorsta, Hom.; slökva hungr sinn, Barl. 35, Fb. i. 435; hann slœktti (sic) þar nú þorsta sinn, Barl. 198.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

part.
lýsingarháttur (e. participle)
mod.
modern.
i. e.
id est.
MS.
manuscript, manuscripts.
pres.
nútíð (e. present)
indic.
framsöguháttur (e. indicative)
Dan.
Danish.
cp.
compare.
Engl.
English.
esp.
especially.
Ed.
edition, editions, edited.
metaph.
metaphorical, metaphorically.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Barl.
Barlaams saga. (F. III.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
K. Á.
Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
Gísl.
Gísla saga. (D. II.)
Hb.
Hauks-bók. (H. IV.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)