smjúga
sagnorð
Merkingar
pres. smýg; the ancients prefer the pret. smó (smótt, smó); the mod. is smaug, which occurs in Km. 7; pl. smugu: subj. smygi; part. smoginn: [A. S. smugan; Dan. smyge; Ivar Aasen smjuga]:—to creep through a hole, opening, or narrow space; at s. út um glygginn, Fms. xi. 277; þá smugu þeir milli spalanna, Edda 30; hann hefir smogið inn, garðr með hjarra-grind fyrir ok rimar í, svá at fénaðr megi eigi smjúga, Jb. 262; smýgr hann þá niðr undir hjá henni, creeps under the blankets, Háv. 54; ræð ek, at þú smjúgir undir þar hjá stokkinum í nótt, Gísl. 100: to put a garment on which has only a round hole to put the head through (cp. A. S. smygel), smugu í guðvefi, Hðm. 17; gullbrynju smó, Skv. 3. 45; cp. smokkr and smátt.
- II.
to pierce; kom lásör í brúnina ok smó þegar í gögnum, Sturl. i. 180 C; örin kom aptan í bak dýrinu ok smó fram í hjartað, Fas. ii. 246; rækyndill smaug rauðar rítr, Km.; oddr smó brynjur, Fms. vi. (in a verse).
- III.
part. smoginn; gren-smoginn, of a fox; maðk-smoginn, worm-eaten.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- mod.
- modern.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Dan.
- Danish.
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Km.
- Kráku-mál. (A. III.)
- Ivar Aasen
- Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)
- Háv.
- Hávarðar saga. (D. II.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Hðm.
- Hamðis-mál. (A. II.)
- Skv.
- Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)