sofna
sagnorð
Merkingar
að, (somna, Bs. i. 340, l. 5; sopna, 673. 2), to fall asleep, Fms. i. 9, xi. 5, Fs. 6, Nj. 33, 273, N. G. L. i. 102; margir líkamir heilagra dauðra manna, er sofnat höfðu, risu upp, Niðrst. 10; hann sofnaði til Guðs, Bs. i: to abate, Al. 54.
- 2.
in mod. usage reflex., mér hefir sofnast vel, I have slept well, cp. Þiðr. 319, passim.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- reflex.
- reflexive.
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Niðrst.
- Niðrstigningar saga. (F. III.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Þiðr.
- Þiðreks saga. (G. I.)