spenja
sagnorð
Merkingar
pres. spenr; pret. spandi; subj. spendi; part. spanit; cp. spana: [akin to speni; A. S. spanjan]:—prop. to draw the teat, but only used
- 2.
metaph. to attract, allure; spenr í sælu sína, sín börn jöfurr stjörnu, Skálda 248; hefi ek menn spanit ór þinni hirð, of allan heim hefi ek spanit menn til Guðs, 656 C. 33; hann spandi út hingað með sér Sæmund, brought S. back with him, Bs. i. 240; hann mon deyja, ok mon ek hann þá hingat s., Niðrst. 2; þeir spönðu lið undan konungi, Fms. vii. 248; hann fékk honum lausa-fé; mikit at s. lið undir þá, Ó. H. 25; þar sem hann fann sterka menn eðr spekinga at viti þá spandi hann alla til sín ok görði sér kæra, Fms. x. 293; s. frá honum þá er honum vóru hollir, ix. 262; honum þótti þar megin landsins, ef hann fengi þar undir sik spanit, meðan jarl væri í brottu, iv. 105 (komit, Ó. H. l. c.)
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- cp.
- compare.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- prop.
- proper, properly.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- l. c.
- loco citato.
Tilvitnuð rit
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Niðrst.
- Niðrstigningar saga. (F. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)