spjör
nafnorð, hvorugkyn
n. pl. [A. S. spere; Engl. spear; Germ. speer]:—a spear, only in plur. and poët. (neither gen. nor dat. occur), Edda (Gl.); erat audskept almanna spjör, ‘tis not easy to make spears for all men, i. e. to please all men, Ad. 21, cp. Hm. 127; dreyrug spjör, Höfuðl.; spjör gullu, spjör knáttu glymja, braka, spears clashed, etc., Lex. Poët.; rjóða spjör blóði, Nj. (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- poët.
- poetically.
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- i. e.
- id est.
- cp.
- compare.
- etc.
- et cetera.
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Ad.
- Arinbjarnar-drápa. (A. III.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Höfuðl.
- Höfuðlausn. (A. III.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Nj.
- Njála. (D. II.)