staf
nafnorð, karlkyn
staf-karl
m. [Norse stakkar: Dan. stakkel], a ‘staff-carle,’ an old and infirm person, a poor beggar, Fms. i. 70, ii. 59, iii. 94, v. 287, vii. 360, Fas. i. 22, Bs. i. 525: stafkarla stigr, beggary, vagrancy, Fms. vi. 302, viii. 279; stafkarla-háttr, Háv. 40; stafkarla færsia, N. G. L. i. 138. stafkarla-letr, n. a kind of Runic letters, Sturl. ii. 241.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Dan.
- Danish.
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Háv.
- Hávarðar saga. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)