stamr
lýsingarorð
Merkingar
or stammr, adj. [A. S. stamor], stammering; þá varð hann svá stammr, Fms. i. 282; sjá maðr varð svá stamr at ekki nam, x. 279; annar hét Þorviðr stammi, hann fékk eigi mælt þrem orðum lengra samt, Ó. H. 87.
- 2.
wet, damp, so as not to go on smoothly, of gloves, socks, or the like, cp. glý-stamr (q. v.)
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- cp.
- compare.
- q. v.
- quod vide.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)