sultr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., gen. sultar (sults, N. G. L. i. 140), dat. sulti; [svelta; Dan. sult; A. S. swylt = death]:—hunger, famine (the notion of death found in A. S., is lost in Icel.); deyja af sulti, Nj. 265; ór sult(i), Magn. 510; heim í sultinn, Band. 12; Þorgils tekr úr seggnum sult, Skíða R.
- 2.
famine; þá var svá mikill s. í Noregi, Fms. i. 86; s. ok seyra, q. v.: the phrase, sitja í sults húsi, to ‘sit in hunger’s house,’ be starved, N. G. L. i. 140; sultar-kví, a ‘famine-fold,’ Fms. xi. 248.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- Dan.
- Danish.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- q. v.
- quod vide.
Tilvitnuð rit
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Magn.
- Magnús saga jarls. (E. II.)
- Band.
- Banda-manna saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)