svefja
sagnorð
Merkingar
svefr, pret. svafði, [see sofa, svæfa], to lull to sleep, assuage, soothe; hón endir ok svefr allan úfrið, Al. 71; görir sá betr er annan svefr, Mkv. 28; at þú sárdropa svefja skyldir, to still the blood, Hkv. 2. 40; sæva ok svefja, sorgir lægja, Rm. 44 (Bugge); áttu margir hluti at svefja (sefja Cod.) Sæmund, Sturl. ii. 47; svefja reiði e-s, to soothe one’s wrath, Al. 16; svefja þeirra sút, Al. 90; at svefja útrú Steins, Sturl. i. 210 C; vóru þeir óðastir, en Bolli svafði heldr, Ld. 210; gramr svafði bil, Vellekla.
- 2.
reflex. to be soothed; svafðisk hann ok var hann þó allreiðr, Bs. i. 558.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- Cod.
- Codex.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Mkv.
- Málshátta-kvæði. (A. III.)
- Hkv.
- Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Rm.
- Rígsmál. (A. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)