tálma
sagnorð
Merkingar
að, to hinder; tálma e-t or tálma e-m e-t; t. ferð e-s, Fms. vii. 118; t. mér þá götu, Barl. 163; t. þann inn litla geisla, 180; t. verk þeirra, Ver. 32; tefja ok t. e-t, Fms. ii. 140, vi. 146, 301, Fær. 149; t. framkvæmd e-s, Al. 83: hann vill tálma (to obstruct) neðri húsin á Grannesi sem frú Magnildr gaf fyrir sál sína, D. N. i. 193.
- II.
reflex., tunga mín er tálmuð, 655 xx. 7; at samþykt megi tálmaz, H. E. i. 393.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Ver.
- Veraldar saga. (E. II.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- H. E.
- Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)