Yrða

tívi

nafnorð, karlkyn

a, m., also spelt with f; mostly only used in pl. tívar; a dat. sing. tíva occurs in Haustl. 8; fróðgum tíva (thus Ób., the Kb. has tífi, a less correct form): a gen. sing. tíva, Vsp., in valtíva; [this old word is identical in root with Lat. divus; Sansk. devas; Gr. Διός (Ζεύς); cp. also Týr]:—a god, divinity; þriggja tíva, Haustl. 1; tormiðladr tívum, 3; tíva rök, Vþm. 42; Álfheim Frey gáfu tívar at tannfé, Gm. 5; ríkir tívar, Þkv. 14; mærir tífar, Hým. 4; sig-tívar (q. v.), gods of victory, Ls. 1, 2, Vsp., Gm., Fm., Akv. 29 (Bugge); val-tívar, the gods of the slain, Vsp. 50 (Bugge); sæki-tívar, the martial gods, Landn. (in a verse); kykvir tívar, living beings, applied to men, Ó. H. (in a verse of the Christian time), all the other references being heathen.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
pl.
fleirtala (e. plural)
dat.
þágufall (e. dative)
sing.
eintala (e. singular)
gen.
eignarfall (e. genitive)
Lat.
Latin.
Sansk.
Sanskrit.
Gr.
Greek.
cp.
compare.
q. v.
quod vide.

Tilvitnuð rit

Haustl.
Haustlöng. (A. I.)
Ób.
Ómaga-bálkr. (B. I.)
Kb.
Konungs-bók. (B. I, C. I, etc.)
Vsp.
Völuspá. (A. I.)
Vþm.
Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
Gm.
Grímnis-mál. (A. I.)
Þkv.
Þryms-kviða. (A. I.)
Hým.
Hýmis-kviða. (A. I.)
Ls.
Loka-senna. (A. I.)
Fm.
Fáfnis-mál. (A. II.)
Akv.
Atla-kviða. (A. II.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)