Yrða

tala

sagnorð

sjá einnig tala nafnorð, kvenkyn

Merkingar

að, [Swed. tala; Dan. tale; A. S. tale, talian; cp. telja], to talk; tölum þetta eigi lengr, Ísl. ii. 237; mun ek þetta mál tala við föður minu, talk it over with him, Lv. 22; síðan töluðu þeir leyniliga ráða-görð sína, Nj. 5; tala hljótt, 140; tala hátt ok hvellt, Fms. i. 215; Njáll talar (says), at mönnum væri mál at lýsa sökum sínum, Nj. 149; síðan töluðu þeir mart, 3; þeir bræðr töluðu, Glúmr ok Þórarinn, 22; töluðu þeir Ketill allan dag, 146.

  1. 2.

    to speak, make a speech; talaði konungr fyrir liðinu ok mælti svá, Ó. H. 204; talaði sitt eyrendi hvárr þeirra, Nj. 188; tala langt örendi ok snjallt, Fms. x. 163; er hann hafði talat snjallt örendi … þóat bændr talaði snjallt, þá brásk þat þó jafnan yfir er konungr talaði, 322; þetta þarf eigi optarr at tala, to discuss; tala af hendi e-s, to speak in one’s behalf, i. 21.

  2. 3.

    to record; ok er ekki um hans ferðir at tala fyrr enn hann kemr heim, Nj. 215: = telja, tala trú fyrir mönnum, Fms. x. 17; er þau mál vóru fram talað (i. e. töluð), Sks. 642, (rare.)

  3. II.

    with prepp.; tala um e-t, to talk about; hann talaði þar um mörgum fögrum orðum, Nj. 255; tala þeir um málit, ok þykkir þeim eigi einn veg báðum, 139; þeir töluðu mart um draum þenna, 280; þá skal Kári um tala. 139; leita um sættir ok varð saman talat, agreed, Bs. i. 547:—tala eptir við e-n, Dipl. v. 14; tala eptir víg, = mæla eptir víg, Dropl. 10:—tala til e-s, to talk to one, Nj. 3; of a thing, þeir bræðr töluðu til (entreated) at Kári mundi fara til Grjótár, 139; finnsk honum fátt um, ok talar ekki til þessa gripar, makes no remarks. Fas. i. 317; þeir kváðusk mikit eiga at Þráni nær sem þeir talaði til (laid claim to it), Nj. 139:—tala við e-n, to speak to, address, Nú talar Flósi við menn sína, 197; Njáll talaði við Höskuld, 139, 148; Hafr sat í miðri búðinni ok talaði við mann, 182; tala við e-n um e-t, Fms. x. 12; tala þeim orðum við konung, id.

  4. III.

    reflex., okkr hefir talask svá til, we have agreed.

    1. 2.

      recipr., þeir töluðusk mart við, Nj. 222; töluðusk þeir við, sagði Ölvir at …, Eg. 62.

    2. 3.

      part. talað, spoken; ú-talað, unspoken; van-talað, var-talað, of-talað.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

Swed.
Swedish.
Dan.
Danish.
A. S.
Anglo-Saxon.
cp.
compare.
i. e.
id est.
prepp.
forsetning (e. preposition)
reflex.
reflexive.
recipr.
reciprocally.
part.
lýsingarháttur (e. participle)

Tilvitnuð rit

Lv.
Ljósvetninga saga. (D. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Dipl.
Diplomatarium. (J. I.)
Dropl.
Droplaugar-sona saga. (D. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)