tala
sagnorð
sjá einnig tala nafnorð, kvenkyn
Merkingar
að, [Swed. tala; Dan. tale; A. S. tale, talian; cp. telja], to talk; tölum þetta eigi lengr, Ísl. ii. 237; mun ek þetta mál tala við föður minu, talk it over with him, Lv. 22; síðan töluðu þeir leyniliga ráða-görð sína, Nj. 5; tala hljótt, 140; tala hátt ok hvellt, Fms. i. 215; Njáll talar (says), at mönnum væri mál at lýsa sökum sínum, Nj. 149; síðan töluðu þeir mart, 3; þeir bræðr töluðu, Glúmr ok Þórarinn, 22; töluðu þeir Ketill allan dag, 146.
- 2.
to speak, make a speech; talaði konungr fyrir liðinu ok mælti svá, Ó. H. 204; talaði sitt eyrendi hvárr þeirra, Nj. 188; tala langt örendi ok snjallt, Fms. x. 163; er hann hafði talat snjallt örendi … þóat bændr talaði snjallt, þá brásk þat þó jafnan yfir er konungr talaði, 322; þetta þarf eigi optarr at tala, to discuss; tala af hendi e-s, to speak in one’s behalf, i. 21.
- 3.
to record; ok er ekki um hans ferðir at tala fyrr enn hann kemr heim, Nj. 215: = telja, tala trú fyrir mönnum, Fms. x. 17; er þau mál vóru fram talað (i. e. töluð), Sks. 642, (rare.)
- II.
with prepp.; tala um e-t, to talk about; hann talaði þar um mörgum fögrum orðum, Nj. 255; tala þeir um málit, ok þykkir þeim eigi einn veg báðum, 139; þeir töluðu mart um draum þenna, 280; þá skal Kári um tala. 139; leita um sættir ok varð saman talat, agreed, Bs. i. 547:—tala eptir við e-n, Dipl. v. 14; tala eptir víg, = mæla eptir víg, Dropl. 10:—tala til e-s, to talk to one, Nj. 3; of a thing, þeir bræðr töluðu til (entreated) at Kári mundi fara til Grjótár, 139; finnsk honum fátt um, ok talar ekki til þessa gripar, makes no remarks. Fas. i. 317; þeir kváðusk mikit eiga at Þráni nær sem þeir talaði til (laid claim to it), Nj. 139:—tala við e-n, to speak to, address, Nú talar Flósi við menn sína, 197; Njáll talaði við Höskuld, 139, 148; Hafr sat í miðri búðinni ok talaði við mann, 182; tala við e-n um e-t, Fms. x. 12; tala þeim orðum við konung, id.
- III.
reflex., okkr hefir talask svá til, we have agreed.
- 2.
recipr., þeir töluðusk mart við, Nj. 222; töluðusk þeir við, sagði Ölvir at …, Eg. 62.
- 3.
part. talað, spoken; ú-talað, unspoken; van-talað, var-talað, of-talað.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Swed.
- Swedish.
- Dan.
- Danish.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- cp.
- compare.
- i. e.
- id est.
- prepp.
- forsetning (e. preposition)
- reflex.
- reflexive.
- recipr.
- reciprocally.
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
Tilvitnuð rit
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- Dropl.
- Droplaugar-sona saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)