tenningr
nafnorð, karlkyn
later teningr, m. [Dan. terning is a corrupt form, for the word is no doubt from tönn = a tooth, tusk, the dice being made of walrus-tusk]:—a die; tenninginn, tenningonum, Ó. H. 90; tenningrinn, Orkn. 200; teningr, tafl ok ten[n]inga kast, Sks. 436 B; dufla eðr kasta ten[n]ingum um penninga, N. G. L. ii. 165; kasta til teningum, Sturl. ii. 159, Fb. ii. 174, (where it is spelt teningana l. 7, tenningunum l. 8, te[n]ingum l. 5.)
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Dan.
- Danish.
Tilvitnuð rit
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)