toppr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m. [Germ. zopf; cp. topt or tupt], a tuft or lock of hair, of a horse’s forelock, Fas. ii. 207, 534; ok var síðan skorinn stuttr toppr yfir brúnum, Sks. 288; tuttr litli ok toppr fyrir nefi, and a tuft under the nose, Fas. ii. (in the giantess’ lullaby song): Katla lék at hafri sínum ok jafnaði topp hans ok skegg (a goat’s tuft or beard), ok greiddi flóka hans, Eb. 92.
- 2.
of a horse; hvárki toppr né tagl, Fas. i. 80; hestr hvítr at lit, rauð eyrun ok topprinn, Ld. 194; enn ef topp skerr ór höfði hrossi manns, sá er sekr aurum tveimr, N. G. L. i. 228; láta kasta toppi, to amble so as to shake the forelock: the poët. names of steeds, Gull-t., Gold-tuft; Silfrin-t., Silver-tuft, Edda.
- II.
metaph. a top (Lat. apex), prop. a ‘crest;’ toppr siglu, a mast-top, a mast-head, Mar.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Germ.
- German.
- cp.
- compare.
- poët.
- poetically.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- Lat.
- Latin.
- prop.
- proper, properly.
Tilvitnuð rit
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)