trú
lýsingarorð trú-fastr
adj. [A. S. treowe-fast; Old Engl. true-fast; Dan. troe-fast]:—truthful, faithful, of belief: trusty, Bs. i. 392; hann var maðr trúfastr ok vel siðaðr, Eg. 770; vitr kona ok trúföst, Blas. 50: as a nickname of the English king Athelstan, Eg. 265, Fms. i. 15.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Dan.
- Danish.
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Blas.
- Blasius saga. (F. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)