vápn
nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
(vópn, vopn), n., old plur. v́pn or vópn; [Ulf. wêpna = ὄπλα; A. S. wæpen; Scot. wappen (in wappenshaw); Engl. weapon; O. H. G. wafan; Germ. waffen; Dan. vaaben; Swed. vapen]:—a weapon; þau eru vópn til þess talið, öx ok sverð, spjót, ok sviður ok bryntroll, K. Þ. K. 170; skotvagn er ok gott vápn, … tálgrafir eru góð vápn, Sks. 421, 425; vápnum ok herklæðum, Eg. 48; bera vápn, to bear weapons, Js. 6; leggja niðr vápn útanþings, N. G. L. i. 63; mun ek þér eigi vápnum verjask, Fms. ii. 257; ef hirð-drengr slær mann á vápn, missi hönd sina, N. G. L. ii. (Hirðskrá); um vápna ábyrgð, Grág. ii. 95; þau vápn vóru þá tíð, Eg. 189; it bezta vápn, 286; sverð allra vápna bezt, 746; sverð, it bitrasta vápn, Fms. ii. 255; vápn … hornbogi eðr lásbogi, Sks. 408; taka vápn sín af veggjum, Eg. 560; þeir fundu hesta sína ok vápn, Nj. 21, Sturl. ii. 69; sverð ok spjót ok braut þau af skapti … en vápnin (i. e. the steel part of the weapon) vafði hann í yfirhöfn sinni, Eg. 218.
- B.
PROPER COMPDS: vápnbautinn, vápnberr, vápnbitinn, vápnbærr, vápndauðr, vápndjarfr, vápndögg, vápnfimi, vápnfimr, vápnfærr, vápnföt, vápngrjót, vápngöfigr, vápnhanzki, vápnhestr, vápnhríð, vápnhæfr, vápnlauðr, vápnlauss, vápnrakkr, vápnrokkr, vápnslægr, vápnsteinn, vápnsækja, vápnsöngr, vápntreyja, vápnundaðr, vápnvana, vápnþrima.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Scot.
- Scottish.
- Engl.
- English.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- i. e.
- id est.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Js.
- Járnsíða. (B. III.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)