vílmögr

nafnorð, karlkyn

víl-mögr

m., pl. vílmegir, a son of toil, bondsman, Hm. 135, Skm. 35, Bm. 1 (Ó. H. 208), Edda (Gl.), but obsolete in prose.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.: karlkyn (e. masculine)
pl.: fleirtala (e. plural)

Tilvitnuð rit

Hm.: Hává-mál. (A. I.)
Skm.: Skírnis-mál. (A. I.)
Bm.: Bjarka-mál. (A. II.)
Ó. H.: Ólafs saga Helga. (E. I.)
Edda: Edda. (C. I.)