Yrða

vald

nafnorð, hvorugkyn

Merkingar

n., pl. völd, [Germ. ge-walt; Dan. vold; cp. valda]:—power, might, authority; eiga vald á e-u, Sks. 160; hafa vald til e-s, Fms. x. 337; vald ok lög, vald ok dóm, Bs. i. 741, 742; ef ek á svá mikit vald á þúr, Nj. 10; gefask á vald e-s, to submit to one, Fms. xi. 392; ganga til valds, Bs. i. 764; valds-dagar, 280; Guð er öll hefir völdin, id.; vald ok skipan, 694; leggja á e-s vald, Fb. ii. 179: með valdi, by force, Fms. xi. 392, Eg. 41; yfir-vald, authority.

  1. 2.

    power, dominion; vald landsins, Fms. i. 23; kirkju-vald, Bs. i. 789, Ó. H. 47; þá skal valds-maðr reiða ór sínu valdi, Js. 4.

  2. II.

    plur. the cause or making of a thing, mostly in a bad sense, Fms. vi. 350; kenni ek þér völd um þat, I charge it on thee, thou hast done it, Fær. 255; kenna sér völd um þat harðrétti, Rd. 249; af mínum völdum, by my making, Fms. ii. 188; af hans völdum, Grág. i. 94; ok göra hann sannan at völdunum, bring it home to him, 95; skaða þann er orðinn er af völdum konu þinnar, Nj. 76; af manna-völdum, by human hands, see p. 408, col. 1.

  3. III.

    in chess, a guard; hróks-vald, peðs-vald. valds-maðr, m. a mighty man, in plur. the great, Fms. iv. 209, vii. 315, Js. 4; höfðingja ok valdsmenn, Fms. vii. 164; valdsmaðr (a ruler) yfir þessu ríki, xi. 232; veraldligir valdsmenn, the great of this world, K. Á. 220.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
pl.
fleirtala (e. plural)
Germ.
German.
Dan.
Danish.
cp.
compare.
plur.
fleirtala (e. plural)
m.
karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Js.
Járnsíða. (B. III.)
Fær.
Færeyinga saga. (E. II.)
Rd.
Reykdæla saga. (D. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
K. Á.
Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)