vallari
nafnorð, karlkyn
a, m. [from mid. Lat. wallus; cp. Germ. wallfahrten], prop. a pilgrim, traveller in a foreign land, hence a destitute person, tramp; eyða landit með mörgum stafkarlum ok öðrum vallarum, N. G. L. iii. 29; sem einn v., en nú er hann svá stollz ok svá ríkr, at …, Þiðr. 299; capra er skygn, svá at hón kennir hvárt eru vallarar eðr veiðimenn, sem einn v. ok forflóttamaðr …, Bret. 53; hann (Cain) raksk víða veraldar svá sem vallari, Stj. 43, 94, 113.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- mid. Lat.
- middle Latin.
- cp.
- compare.
- Germ.
- German.
- prop.
- proper, properly.
Tilvitnuð rit
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Þiðr.
- Þiðreks saga. (G. I.)
- Bret.
- Breta sögur. (G. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)