varpa
sagnorð
sjá einnig varpa nafnorð, kvenkyn
að, [Engl. warp; see verpa], to throw, cast, with dat.; varpa frá sér sverðinu, Finnb. 316, v. l.; varpaði honum til helvítis, Barl. 135; hann varpar sér undan, Nj. 91; Grettir varpaði sér um völlinn, Grett. 95 new Ed.; varpaða ek mér upp ór söðlinum, Pr. 414; varpa frá sér kyrtlinum, Fms. iii. 101; hann varpaði (hurled off) veslinu ok mælti, vii. 20; hann varpaði nókkut svá hettinum, threw the hood aside, tossing, his head, id.; varpa öndinni, to draw a deep breath, sigh, Fb. ii. 426; ofn er ór sér varpaði óhæfiligum hita, Barl. 162; jarð-varpa, a law phrase, to throw to the earth: koll-varpa, á-varpa, qq. v.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Engl.
- English.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- v. l.
- varia lectio.
- Ed.
- edition, editions, edited.
Tilvitnuð rit
- Finnb.
- Finnboga saga. (D. V.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)