veggr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., gen. veggjar, pl. veggir, [Ulf. waddjus = τειχος; A. S. wæcg; Engl. wedge; Dan. væg]:—a wall; hlaða vegg, Jb. 212; liggja úti á vegginum, Nj. 115, very freq. in mod. usage; nálægr veggr hitnar þá er inn næsti brennr, Bs. i. 744 (rendering of Lat. ‘tune tua res agitur, paries quum proximus ardet’); lágr veggr, Sturl. iii. 70: torf-veggr, veggja-hlözla, wall-building, Rd. 267; innan veggjar, within walls, indoors (cp. innanstokks), D. I. i. 179; var lágr veggr undir sólina, Sturl. iii. 70 (sól A. 2).
- 2.
a wedge; tann-veggr, bein-veggr (qq. v.), a wedge of bone, walrus-tusk.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Dan.
- Danish.
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
- Lat.
- Latin.
- cp.
- compare.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Rd.
- Reykdæla saga. (D. II.)
- D. I.
- Diplomatarium Islandicum. (J. I.)