verðugr
lýsingarorð
Merkingar
adj. worthy, with gen., K. Á. 49.
- 2.
deserved; sem verðugt var, Bs. i, Fms. ix. 435, passim; mostly used in later writings, never in old poems, ‘verðr’ being the old word. In Hdl. 2 read ‘verðungu’ for ‘verðugr.’
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
Tilvitnuð rit
- K. Á.
- Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hdl.
- Hyndlu-ljóð. (A. II.)