vestr
nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
n., gen. vestrs, [A. S., Engl., and Germ. west; Dan. vester]:—the west; sól í vestri, K. Þ. K., Landn. 276; til vestrs, Sks. 179; í vestri miðju, Rb. 92; í vestr, towards west.
- II.
as adv. to the westward; ríða vestr eða vestan, Ld. 126; vestr til Breiðafjarðar, Nj. 1: of western Icel., þykki þér eigi gott vestr þar, 11; vestr, in the west, Bs. i. 4, 31.
- 2.
westwards, towards the British Isles, a standing phrase (cp. the use of Hesperia in Lat.); sigla vestr um haf, to sail westwards over the sea, Fms. i. 22, Orkn. 144; sækja vestr til Eyja, west to the Orkneys (Shetland), Orkn. 136; vestr fór ek of ver, I journeyed westward over the sea, Höfuðl. 1; in which last passage it is even used of a voyage from Iceland to England; til ríkja þeirra er liggja vestr þar, Orkn. 144.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- adv.
- atviksorð (e. adverb)
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- cp.
- compare.
- Lat.
- Latin.
Tilvitnuð rit
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Höfuðl.
- Höfuðlausn. (A. III.)