Yrða

vettvangsbjargir

nafnorð, kvenkyn

vettvangs-bjargir

f. pl. the aiding or abetting an assault, on the very spot, which was a fineable offence, Sturl. ii. 234 (Cod. C. vættfang); um fjör-ráð ok vetfangs-bjargir, i. 145.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
pl.
fleirtala (e. plural)
Cod.
Codex.

Tilvitnuð rit

Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)