Yrða

viðstaða

nafnorð, kvenkyn

við-staða

or viðr-staða, u, f. a withstanding, resistance; fékk hann enga viðstöðu, Eg. 34, 270, Fms. i. 28; þeir höfðu eigi viðstöðu ok flýðu, viii. 401; varð engi viðrstaða, Hkr. i. 67. viðstöðu-laust, n. adj. without a stop, instantly.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
n.
hvorugkyn (e. neuter)
adj.
lýsingarorð (e. adjective)

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)