Yrða

virgill

nafnorð, karlkyn

or virgull, m. [Goth. wurgils; the root is in Germ. erwürgen]:—a halter; höggva virgulinn sundr, Hom. 117; virgilinn, Bs. i. 225, Pr. 414; var virgill dreginn á háls honum, Fms. vii. 13; virgul (acc.), Fb. ii. 330; hvárki gálgi né virgill, Hom. 118 (virgull, Fms. v. l. c.): poët., virgill handar = a bracelet, Edda; hryn-virgill brynju, a ring in chain-armour, Eg. (in a verse). virgil-nár, m. a corpse on a gallows, Hm.; cp. gálg-nár, Grág.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
Goth.
Gothic.
Germ.
German.
acc.
þolfall (e. accusative)
v. l.
varia lectio.
poët.
poetically.
cp.
compare.

Tilvitnuð rit

Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Hm.
Hává-mál. (A. I.)
Grág.
Grágás. (B. I.)