virgill
nafnorð, karlkyn
or virgull, m. [Goth. wurgils; the root is in Germ. erwürgen]:—a halter; höggva virgulinn sundr, Hom. 117; virgilinn, Bs. i. 225, Pr. 414; var virgill dreginn á háls honum, Fms. vii. 13; virgul (acc.), Fb. ii. 330; hvárki gálgi né virgill, Hom. 118 (virgull, Fms. v. l. c.): poët., virgill handar = a bracelet, Edda; hryn-virgill brynju, a ring in chain-armour, Eg. (in a verse). virgil-nár, m. a corpse on a gallows, Hm.; cp. gálg-nár, Grág.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Goth.
- Gothic.
- Germ.
- German.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- v. l.
- varia lectio.
- poët.
- poetically.
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)