Yrða

vitr

lýsingarorð

sjá einnig vitr nafnorð, kvenkyn

Merkingar

vitr, vitrt, adj., the r is radical; compar. vitrari, superl. vitrastr:—wise, of a person; vitr ok víðfrægr, Symb. 32; þú ert okkar vitrari, Fms. i. 59; vitr maðr ok réttorðr, Fb. i. 516; manna vitrastr, Nj. 2; kvenna vitrust ok vænust, Fms. vi. 119; þeir sem vitrari váru, 13; honum virðisk mærin vitr ok hæversk, 57; at ráði allra vitrustu manna, Anal. 160; þeir er vitrir hugðusk vera, Barl. 127; vitr kona ertú, Ragna, Orkn. 254; hvat þá varð vitri (dat. fem.), Am. 12; Sigurðr jarl var manna vitrastr, Fms. i. 13; hann var vitr maðr ok forspár um marga hluti, Eb. 42; jafnan vægir inn vitrari, Fms. vi. 220; fár er svá vitr at allt sjái sem er, a saying, Orkn. 304; stór-vitr, all-vitr, al-vitr, ú-vitr, spak-vitr, mis-vitr, slæg-vitr, qq. v.

  1. 2.

    = vitrligr, of a rare thing; vitr áhyggja, Eluc. 2.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)
compar.
miðstig (e. comparative)
superl.
efsta stig (e. superlative)
dat.
þágufall (e. dative)
fem.
kvenkyn (e. feminine)

Tilvitnuð rit

Symb.
Symbolae. (H. IV.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Anal.
Analecta. (D. II.)
Barl.
Barlaams saga. (F. III.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Am.
Atla-mál. (A. II.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Eluc.
Elucidarium. (F. II.)