yfir
nafnorð, karlkyn
yfir-konungr
m. an ‘over-king,’ supreme king; vera y. bræðra sinna, Fms. i. 8; y. á Írlandi, x. 415; y. flestra annarra at ríki ok auðæfum, vii. 95; y. í Noregi, Fb. ii. 37; þó var Knútr konungr y. allra þeirra, Fms. xi. 201; Julius Cæsar var fyrstr Romverja y. alls heims, Ver. 39, Rb. 398, 412.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Ver.
- Veraldar saga. (E. II.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)