fall háttur
nafnorð, karlkyn
fall-háttur málfræði
þeir hættir sagna sem beygjast í kyni, tölu og falli (lýsingarháttur nútíðar og þátíðar ásamt nafnhætti)
sjá persónuháttur
Skyld orð
Beyging
eignarfall eintölu fall
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.fallháttur fallhátturinn nf.fallhættir fallhættirnir
þf.fallhátt fallháttinn þf.fallhætti fallhættina
þgf.fallhætti fallhættinum þgf.fallháttum fallháttunum
ef.fallháttar fallháttarins ef.fallhátta fallháttanna