fang
nafnorð, hvorugkyn
(opinn) faðmur, faðmfylli af e-u, t.d. heyi
- hann kom inn með fangið fullt af bókum
taka hana í fangið
vefja henni að sér
eiga fullt í fangi með þetta
rétt svo ráða við þetta
fá fang
(um kindur og kýr) fá frjóvgun, fá fóstur
færast mikið í fang
taka að sér stórt verkefni
hafa storminn í fangið
lenda í andstreymi
ljá ekki fangs á sér
gefa ekki færi á sér, gefa ekki höggstað á sér
Samheiti
- hneppi
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu fangs nefnifall fleirtölu föng
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.fangfangiðnf.föngföngin
þf.fangfangiðþf.föngföngin
þgf.fangifanginuþgf.föngumföngunum
ef.fangsfangsinsef.fangafanganna