feika
sagnorð með þolfalli óformlegt, ekki fullviðurkennt mál
falsa (e-ð), gera sér (e-ð) upp
- klíptu í kinnarnar eða feikaðu sömu áhrif með kinnalit
Beyging
feikaði feikað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfeikafeikaðiégfeikifeikaði
þúfeikarfeikaðirþúfeikirfeikaðir
húnfeikarfeikaðihúnfeikifeikaði
viðfeikumfeikuðumviðfeikumfeikuðum
þiðfeikiðfeikuðuðþiðfeikiðfeikuðuð
þaufeikafeikuðuþaufeikifeikuðu
| nafnháttur | feika |
|---|---|
| sagnbót | feikað |
| boðháttur eintölu | feikaðu |
| boðháttur fleirtölu | feikið |
| stýfður boðháttur | feika |
| lýsingarháttur nútíðar | feikandi |
kk.kvk.hk.
nf.feikaðurfeikuðfeikað
þf.feikaðanfeikaðafeikað
þgf.feikuðumfeikaðrifeikuðu
ef.feikaðsfeikaðrarfeikaðs
nf.feikaðirfeikaðarfeikuð
þf.feikaðafeikaðarfeikuð
þgf.feikuðum
ef.feikaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfeikarðufeikaðirðuþúfeikirðufeikaðirðu
þiðfeikiðifeikuðuðiþiðfeikiðifeikuðuði